* ( 556 - وفات شيخ شاه عبد العزيز دهلوى هندى ) * دهلوى منسوب است بدهلى ، و آن شهرى است در هند كه در ( 1286 ) ذكرى از آن بيايد . و شيخ عبد العزيز فرزند شاه ولى اللّه احمد بن عبد الرحيم فاروقى است كه پدرش شاه ولى اللّه از علماء اهل سنت در مائه دوازدهم در هند بوده و كتب چندى در رد شيعه تأليف نموده ، تولدش 4 شوال سنه 1114 وفاتش سنه 1176 ( يا 1174 ) چنان كه در « فهرس الفهارس 2 : 436 » نوشته . و فرزندش شاه عبد العزيز صاحب عنوان هم از علماء اهل سنت در هندوستان بوده كه در سنه هزار صد و پنجاه و نه - مطابق سال ( 1124 - 1125 ) شمسى - متولد شده ، و چندين كتاب تأليف نموده : اول كتاب « التحفة الاثنىعشريه » « 1 » در رد اماميه ، به فارسى ، در دوازده باب بدين تفصيل : 1 - چگونگى حدوث شيعه و فرقه‌هاى آنها 2 - مكائد آنها 3 - أسلاف ايشان و كتابهايشان 4 - روات ايشان و اخبارشان 5 - الهيات 6 - نبوات 7 - امامت 8 - معاد و رجعت 9 - الفقهيات 10 - المطاعن 11 - الخواص ثلاثة ، يعنى أوهام و تعصبات و هفوات 12 - تولا و تبرا « 2 » و آن مشتمل برده مقدمه است . و اين كه كتاب « التحفهء » مذكور تأليف عبد العزيز مرقوم باشد در « الذريعة 3 : 177 ش 633 » است ، ليكن در نسخه‌اى كه در ( 1296 ) در كلكته چاپ شده آن را نسبت به حافظ غلام حليم بن قطب الدّين احمد بن ابى الفيض دهلوى داده ، و همانا مؤلف از

--> ( 1 ) نام صحيح كتاب « تحفه اثناعشريه » است بدون الف و لام . م . ( 2 ) - صواب تولى و تبرى است بياء . م .